League of Legends

Inven’in özel röportajı: Wolf’un emekliliği

Kore’nin ünlü espor basını Inven Global, Yazı İşleri Müdürü Joonkyu Seok’un (Lasso) gerçekleştirdiği bir röportajla Wolf’un emekliliğini ve mücadelelerini aktardı. Esporin olarak Inven Global’ın bu röportajını Türkçeye çevirdik.

Ayın 25’inde öğleden sonra, aniden Lee “Wolf” Jae-wan’dan bir mesaj aldım. Son görüşmemizde, kış geldiğinde istiridye ızgara yapmak için sözleşmiştik. Bu yüzden gelen mesajın istiridyelerle alakalı olacağını tahmin ettim ve haklı da çıktım.

Wolf’un yolculuğu dramatikti ama zorluydu. 2012’de profesyonel bir League of Legends oyuncusu olarak Najin’de boy gösterdikten sonra, CTU’yla suya ısınmaya başladı ve 2013 yılında SKT T1 S’e katıldı. Bu, hepimizin sevdiği ve hatırladığı Bang-Wolf ikilisinin doğuşu oldu. O zamandan sonra, birçok LCK şampiyonluğu ve iki ardışık Dünya Şampiyonluğuyla, profesyonel kariyerindeki bir sonraki adım için 2018’de Türkiye’nin SuperMassive takımına katıldı. Bu noktaya kadar, onun yolculuğunun “dramatik” olduğunu rahatça söyleyebiliriz.

Ancak, saygın kariyerinin, arkadaşça gülümsemesinin ve görünüşünün ötesinde, onun hakkında gerçekten ne biliyoruz? Kimseyi endişelendirmek istemediği için kişisel savaşlarını hep kapalı kapılar ardında veriyordu. Sonunda yolculuğunun “sert” yönlerine ışık tutmasının zamanı gelmişti. Bir kafede kahve içmek yerine, soju (yöresel bir Kore içkisi) ve güzel deniz ürünleri eşliğinde sohbet etmek istemesinin bir nedeni vardı.

Wolf’u T1 kış ceketi ile birlikte gördük. En uzun süre bulunduğu takım olduğu için mi o ceketi giymişti? Belki … Belki de takıma geri dönüyordu? Sonradan anlaşıldı ki tek kışlık ceketi oymuş. Shot bardaklarının çınlaması ve masadaki dostça gülümsemeyle beraber röportaj başladı.

 

Kaynak:https://www.invenglobal.com/articles/9819/exclusive-interview-wolf-officially-announces-his-retirement-talks-about-his-battles-against-disorders-behind-closed-doors

 

Uzun zaman oldu. Nasılsın?

Rüyayı yaşıyorum. İstediğim zaman uyudum ve yemek yedim, sadece Kore’de yapmak istediklerimi yaptım.

 

Ne yazık ki, bu yıl SuperMassive ile Worlds’e gidemedin. Bu yıl nasıl hissettiğini paylaşabilir misin?

Çok yakındı. Kazanmaya çok yakındık. Her ne kadar bu yıl oyun içi performansım ve yaşam tarzımdan memnun olsam da sonuçlardan memnun değilim, bu yüzden kesinlikle pişmanlık duyduğum bir yıl.

 

Bu gece ızgara istiridye istedin. Bu nasıl olur?

Izgara istiridye… Düzenli olarak bu keyfi yaşamak biraz zor. Suşi ya da eti kendi başıma yiyebilirim… Fakat, bu yemek bana yetişkinlerin oturup soju bardaklarıyla birlikte sohbet etmesini anımsatıyor.

 

Yani röportajı bir yetişkin gibi mi yapmak istedin? Belki de kaydetmeyi bırakmalıyım…

(Gülerek) Evet. Sadece 24 yaşında olmama rağmen, bazen bir yetişkin gibi davranmak istiyorum. Bir kafede kahve siparişi verebilirdik ama bu röportajın daha ciddi ve kişisel olmasını istedim.

 

Tamam. Burada daha ciddi bir konuşma yapmak için toplandık ve her şey hazır. Hikayeni anlatma sırası sende.

Bunu tekrar tekrar düşündüm. Bir keresinde profesyonel olarak oynamaya devam edip etmemek ile alakalı günde yüzlerce kez karar değiştirmiştim.  Uzun lafın kısası, profesyonel oyunculuktan emekli olmaya karar verdim. Buraya benim zamanımın dolduğunu söylemek için geldim.

 

Emeklilik kararı almana sebep olan nedir?

Birazdan söyleyeceklerimi neredeyse hiç kimse bilmiyor. Sadece koç kkOma, menajer ve birkaç kişi bu konudan haberdar. Mental hastalığım nedeniyle profesyonel olarak devam edemeyeceğim sonucuna vardım.

 

Geçenlerde, OKB (Obsesif Kompulsif Bozukluk) nedeniyle emekli olan bir profesyonel oyuncu vardı. Senin durumun da bunun gibi mi?

Benzer. 4 farklı mental hastalığım var. İlk başta, onlara sahip olduğum aklımın ucundan bile geçmezdi. İlk olarak, depresyondayım ama bu günlerde birçok insan bununla uğraşıyor, bu yüzden çok endişelenmiyorum. Bunun dışında uyum bozukluğu, kaygı bozukluğu ve panik bozukluğu var. Bunları 2017’de öğrendim, yani üstünden bir süre geçti.

 

Yani SKT’de olduğun günlerde. Bildiğim kadarıyla ekipte bir psikolog vardı, bu yüzden içinde bulunduğun durumdan az çok haberdarsındır.

Sanırım 2016’da başladı. Ne zaman oynasam kusmak istediğimi hissediyordum ama sadece gergin olmamla alakalı diye düşündüm. Ancak 2017’de işler daha da kötüye gitti. Bir maçı kazansak da kaybetsek de sonrasında hemen kusardım. Kustuktan sonra eğer daha iyi hissedersem, röportaj yapmaya giderdim.

Düzenli olarak hastaneye gidiyordum ve o zamanlar, hafif uyum bozukluğu ve kaygı problemim olduğu söylendi. Durumumu takıma söyledim ve her hafta bir psikologdan danışmanlık aldım. Bu çevreden uzak durursam, daha iyi olacağım söylendi.

Bir yıl geçti, 2017’nin sonunda tatile gittim ve profesyonel oyunculuktan kısa süreli uzaklaştım, 2018’in başına doğru işler biraz daha düzeldi. Ancak bundan kısa bir süre sonra, panik ataklar çok ciddi bir hal aldı. Hayranlar muhtemelen sadece hasta olduğumu biliyorlardı. O zamanlar, sadece kusmakla kalmayıp, klavyemi çıkarırken panik atak yaşamaya da başlamıştım, masanın altına girip ve 10 dakikadan fazla bir süre boyunca deli gibi titriyordum, kusuyordum ve ağlıyordum. Sakinleştikten sonra koçlar beni almaya geliyordu ve bu aylarca devam etti.

Takımım Rift Rivals’tan sonra iyileşmem için bana izin verecek kadar nazikti. Neyse ki Effort benim yerimde çok iyi oynadı. 2019 başladığında, yurt dışına çıkmanın belki de tüm bunları daha iyi hale getireceğini düşündüm, bu yüzden yurt dışındaki takımlara baktım. Fakat, Türkiye’de de aynı semptomlarla uğraşıyordum… ve Kore’ye döndüğümde, gelecek yıl hakkında düşündüğümde, devam etmemin hiçbir yolu olmadığı sonucuna vardım.

Oyun içi becerilerimin azalması nedeniyle emekli olsaydım, kendimi çok daha iyi hissederdim, bu şekilde olduğu için gerçekten üzüldüm. Önce sağlığımla ilgilenmeliyim.

 

Uzun yıllar boyunca hep emekliliğe göz kırptın ve hayranlarını diken üstünde tuttun. Hiçbir zaman açıkça söylememiş olsan da, senin için işler gerçekten kötü olmalı, bu yüzden aklında çok fazla şey olmalı. Ancak, o zamanlar, durumunda iyileşme ihtimali gördün mü?

Evet, daha iyi bir mental durumda olursam işlerin daha iyi olacağını düşündüm. Panik bozukluğumun arkasındaki sebep hakkında çokça araştırma yaptım. Örneğin, buna sebep olan hayranların tepkisi, oyun içi performansım ya da takımdan gelen baskı mıydı? Sonunda sebebi buldum, çok çalıştığımda panik bozukluğumun gerçekten kötüleştiği, ancak rahatladığımda daha iyi hale geldiği ortaya çıktı. Şaşkına dönmüştüm.

Bunu öğrendikten sonra, gayretli ve rekabetçi olması gereken profesyonel bir oyuncu olarak, diğer herkes için sıkıntı olacağımı düşündüm. Bunu söylemekten gerçekten nefret ediyorum ama… emekli olma zamanı. Böyle şeyler hakkında konuşmak zor ve eğer herhangi biri halka sızdırılsaydı kaos olurdu.

 

Emekliliğin istediğin sebeplerden dolayı olmaması talihsiz bir durum.

Berbat. Gerçekten berbat. Gerçekten berbat olan şey şu ki şu anda bile kötü oynadığımı düşünmüyorum. Bu tür teşhis edilmiş bozukluklarım olmasaydı, daha büyük şeylerle hatırlanmak için birkaç yıl daha kendimi kanıtlamak isterdim.

 

Duyduğum kadarıyla, aynı dertlerden muzdarip tek kişi sen değilsin. Bunu hiç diğer profesyoneller ile konuştun mu?

Bilmiyorum. Genelde kapalı olan bir insanım, bu yüzden sadece çevremdeki yakın insanlarla bu konu hakkında konuştum. Bu konuyu bilen çok fazla profesyonel oyuncu olduğunu da sanmıyorum.

 

Yine de alması zor bir karar olmalı. Çevrendekilerden tavsiye aldın mı?

Evet. KkOma, menajerim veya PoohManDu olsun… hepsi “Eğer çok zorlanıyorsan bırakman doğru olur fakat, pişman olmayacağından emin misin?” dediler. Bu sözler beni çok derinden etkiledi çünkü gerçekten oynamaya devam etmek istiyorum.

Ancak, panik bozukluğum gittikçe günlük yaşantıma girmeye başladı. Her ani ruh hali değişimi yaşadığımda daha da yayılıyordu. Bu noktada emeklilik planlarımı ailemle paylaştım. İşler, bir insan olarak benim, Lee Jae-wan’ın gerçekten hayatını kaybedeceği noktaya kadar devam etti. Dürüst olmak gerekirse, birkaç gün öncesine kadar yeni bir takım arıyordum, fakat haftada iki ya da üç kez panik atak geçirdiğimde… devam edemeyeceğimi anladım.

 

Kararını verdikten sonra, yakınların nasıl tepki verdi?

Henüz kimseye söylemedim. Önce başkalarına söyleyip tepkilerini duyarsam bundan etkileneceğimi ve fikrimin değişeceğini biliyordum, bu yüzden ilk önce emeklilik hakkında kararımı verip, daha sonra çevremdeki insanlara açıklamak istedim.

 

Haydi havayı biraz değiştirelim ve anılara doğru bir yolculuğa çıkalım. 8 yıl boyunca profesyonel bir League of Legends oyuncusuydun, daha dünmüş gibi hatırladığın bir an var mı?

Bu çok garip gelebilir ama profesyonel olmadan hemen öncesini hatırlıyorum. Emekliliği çok düşündüğümden dolayı, ilk başladığım zamanları hatırlıyorum. Doğum günümde bir PC cafe’de oyun oynuyordum ve üç takım benimle temasa geçti. Najin, IM ve o zamanlar Reapered’ın yeni kurduğu SKT.

O sıralar, IM kaldığım yere en yakın olan takımdı ve kendimi IM’deki diğer oyuncularla dolu bir arabada onlarla konuşurken buldum. Şimdi geriye dönüp baktığımda, beni izleme şekilleri çok komikti. Daha sonra Reapered’ı takip ettim ve SKT’ye katıldım. O zamanlar, Bengi ormancı olarak takıma katılacaktı, ancak başka bir takıma gitmişti, bu yüzden bir anda kendimi ormancı rolünde buldum. Aslında takıma as destek olarak alınmıştım ama sonradan H0R0’nun takıma katılmasıyla, destek ya da ormancı rolünde forma şansı bulmak için mücadele etmek zorunda kaldım.  Kadroda yer bulma mücadelesi vermek istemediğimden dolayı Najin’e gittim. Hayatımın en dinamik aylarından biriydi. Benim için tamamen yeni bir dünyaydı ve eğlenceliydi.

 

Birçok takımda olmana rağmen, her zaman SKT Wolf olarak hatırlanacaksın. Takımdaki son yılın olan 2018’i nasıl hatırlıyorsun?

Bir profesyonel oyuncu olarak her zaman, insanlar beni alkışlarken sahneden inmek isterim. Oyunda korkunç olduysam, pişmanlık duymadan çekip gitmek istedim. Bu anlamda, sadece çok az maçta oynadığım için değil, aynı zamanda çok berbat oynadığım için de taraftarlara karşı çok mahcubum. Öte yandan, içinde bulunduğum şartları ve bunun hakkında hiç kimseyle konuşamadığımı da düşününce; her şeyimi verdiğimi hissediyorum.

 

Hatırladığın başka anlar var mı?

Bengi zorunlu hizmet için orduya gitmeden önce, hepimiz sunucu Jun’un restoranında yedik ve içtik. O zamanlar nasıl içeceğimi bilmiyordum ve Jun bana bir bardak soju bombası verdi, iki kadehten sonra çok sarhoş oldum. Sonra Bengi’yi yakaladım ve “böyle çıkıp gidemezsin” dedim ve hatta ağladım. Fotoğraflarım bile var. Ondan sonra geri döndüm, kusmaya başladım ve sonunda acil servise gittim… O zamanlar, alkolle aram çok kötüydü.

 

Yurt dışında çok hayranın var. Senin mutluluğunu seviyorlar ve hatta Sjokz bile seninle röportaj yapmaktan zevk aldığını söylemişti.

Evet. Onunla fotoğraf bile çekilmiştim ve aklıma her zaman gelen şey… makyajla gerçekten çok kötü olduğuydu. (kahkahalar). Bu arada bu bir iltifat. Demek istediğim, makyaj olmadan bile iyi görüneceği.

Klavyemi ve faremi jest olarak MSI’da Aphromoo ile değiştirdiğimi hatırlıyorum. Diğer oyuncular kullandığım ekipmanları beğenmiyordu, bu yüzden sadece LCK’de kullandım ve her zaman olduğu gibi MSI’a getirdim. Aphromoo’dan ekipmanlarım sıkıntı çıkaracağı için özür diledim ama sadece “Sorun değil. En iyi oyuncular bunları kullanır” dedi. Hiç sorun etmedi.

Ayrıca, o zamanlar G2 Esports’ta olan Mithy’yi hatırlıyorum. Karşılaştığımız maçtan sonra aylarca mesajlaştık, meta hakkında konuştuk. Fakat, kötü oynamaya başladıktan sonra, ona mesaj atmaktan çekiniyordum. Mümkünse, onunla tekrar konuşmaktan çok mutlu olurum.

 

Özellikle kayda değer olduğunu düşündüğün herhangi bir başarı var mı? İster kariyer, ister yaşam tarzı olsun… Bir bina satın almak büyük bir başarı değil mi?

Tabii ki. Bir bina sahibi olmak büyük bir başarıdır (kahkahalar). Ayrıca ilgi delisiyim ve birçok insanın beni tanımasıyla, ismimin dünyanın herhangi bir yerinde konuşulmasıyla ve bir şeye bakarak insanların beni hatırlayabilecek olmasıyla gurur duyuyorum.

 

Öte yandan, elde etmek isteyip de başaramadığın ne oldu?

Hala bir çocuk gibi bunu düşünüyorum ama “dünyanın en iyisi” unvanını koruyamadığım için üzülüyorum. İnsanların “Support = Wolf” diye düşünüp böyle demelerini isterdim ama ne yazık ki burada bırakmam gerekiyor.

 

Bir zamanlar dünya şampiyonuydun, bu yüzden teknik olarak dünyadaki en iyi destek oyuncusuydun ama sanırım her şey kişisel tatminle ilgili.

Doğru. Hayranlarım beni nasıl değerlendirdiği önemli ama işin özü benim kendimden memnun olmam. Bazı şeyleri diğer oyunculardan daha iyi yaparken, bazı konularda ise daha kötü olduğumu düşünüyorum.

 

Muhtemelen beraber olduğun tüm SKT takım arkadaşlarının kendi yollarını buluyor olduğunu haberlerden öğrenmişindir. Emekli olduğun için çok garip hissediyorsundur.

Kesinlikle pişmanlıklar var, çünkü çok daha iyi oynayabileceğimi düşünüyorum. Bang, Faker ve kkOma hâlâ en iyi olmayı hedeflerken, emekli olan tek kişi ben olduğum için üzülüyorum. Sonsuza dek sürecek gibi görünen SKT kadrosu tek tek dağılıyor. Zaman geçtikçe Faker daha ulaşılmaz görünecek ve bu noktadan sonra SKT’nin, hepimizin bildiği SKT olup olmayacağını merak ediyorum. Ne olursa olsun herkesi destekleyeceğim fakat yine de perişan bir duyguyla kalakaldım. 

SKT’nin tek orijinal üyesi Faker, Faker’a profesyonel oyuncu olarak saygı duyuyorum ve iyi olmaya devam edeceğinden şüphem yok. 

 

Eski takım arkadaşlarına henüz söylemediğin bir şey var mı?

Bu çok resmi görünebilir ama bu cevabıma dayan lütfen. İlk olarak, en çok teşekkür etmek istediğim kişi kkOma. Artık emekli olduğum için artık ona koç demeyeceğim, o artık sadece bir ‘hyung’ (Korece ağabey) olacak. Çok özel bir düzeyde teşekkür etmek istediğim biri. Ondan sonra bütün takım arkadaşlarım geliyor. Sadece SKT değil, aynı zamanda Najin ve SuperMassive’dekiler. Daha sonra, organizasyondakilere teşekkür etmek isterim. Yöneticiden, destek personeline kadar dahil olan herkese… gerçekten çok çalıştılar. Son olarak, taraftarlara ve emeği geçen herkese. 

Oh, ayrıca internette nefret dolu yorumlar yapan bütün hater’lara da, bu yaptıklarından vazgeçmelerini söylemek istiyorum (kahkahalar). Bazen, “Tüm bu nefreti hak edecek kadar çok korkunç bir şey mi yaptık?” diye soruyordum. Her ne kadar eleştiriler bazen makul olsa da, genellikle öyle değillerdi. 

 

Wolf olarak değil de, Lee Jae-wan olarak ne yapmak istiyorsun?

Bu aralar, ne yapmak istediğim ve gerektiği hakkında çok fazla düşündüğüm için, sadece 3-4 saatlik uyku alıyorum. Öncelikle, yalnız yaşamak istiyorum. Yeni bir ortamda birçok yeni şey tecrübe etmek ve hayatı dolu dolu yaşamak istiyorum. Son iki aydır bunu yaparken ailemle birlikte yaşıyorum, bu yüzden gerçekten işe yaramaz hissettim. Bu süre zarfında yalnızca harcamalarım oldu, hiç kazancım olmadığı için, gelecek hakkında daha da endişelendim.

Ertelediğim şeyleri yapmaya geri dönmek de istiyorum. Kısa süre önce tekrar çalışmaya başladım ve daha önce yapabileceğim bazı şeyleri yapamadığım için gerçekten çok üzüldüm. Genel olarak, daha bağımsız yaşamak istiyorum.

Profesyonel oyuncu Wolf’tan, sağlıklı bir zihin ve vücuda sahip bir adam olan Lee Jae-wan’a.

Bu doğru. Çokça yayın da yapacağım. Ayrıca, geleceğe dönük bir plan gibi gelebilir ama her zaman kendi PC cafemi açmak istedim. Logoda adım yazan bir PC cafe. 100 saatlik ücretsiz oyun ödülü olan “Beat the Boss” gibi etkinlikler düzenlemek istiyorum.

 

Merak ediyorum. Tırnaklarını kesecek misin?

Sadece ailem değil, tırnaklarımı gören herkes kesmemi söyledi. Başlangıçta oyun oynarken daha rahat hissettirdiği için uzattım fakat şimdi tırnaklarım olmadan günlük hayatımda karşılaşacağım bazı zorluklar var. Örneğin, bir kutudaki çıkartmayı tırnağınız olmadan sökebilir misiniz? Eğer kaşınıyorsan, tırnaklarının olması çok daha iyi hissettirir. Ancak şimdi kısa tırnağa alıştım. Şimdi düşünüyorum da profesyonelken tırnaklarımı uzatmak için iyi bir bahanem vardı ama bu bahaneyi kaybettim. Emekli olduğum için pişmanlık duyduğum şeylerden birisi daha diyelim.

 

Hâlâ LoL espor sahnesinin bir parçası olacak mısın?

Tabii ki. Emeklilik kulağa görkemli gelebilir ama gerçekten değil. İyileşmek için biraz daha zaman geçirdikten sonra, koç olabilirim ya da sanatı üzerine çalışarak sunuculuk bile yapabilirim. Geleceğim için birçok yol olacağını biliyorum. Muhabir olmak bile ihtimallerden biri. Aslında kulağa gerçekten harika geliyor. Doğrusu, muhabir olmak hakkında çok düşündüm. Röportaj zamanı geldiğinde, sadece popüler oyuncular muhabirler tarafından çağrılır, diğer oyuncular söylemek istedikleri şeyler olsa bile bu fırsatı elde edemez. Bu oyuncuların sesi olabilirim aslında ama bu yazılarda çok fazla ilgi olmaz değil mi? (gülüşmeler)

 

10 yıl sonra kendini nerede görüyorsun?

Gerçekten bilmiyorum, 10 yıl sonra 33 olacağım. Çok üzgünüm… Kim bilir? Belirli bir bölgedeki en iyi PC cafe sahibi olabilirim.

 

Emekli olmana üzülecek hayranların için bir şey hazırladın mı? Belki bir hayran buluşması?

Henüz planlanmış bir şeyim yok. Bazen ağlayabiliyor olsam  da… Kendimin parlak taraflarını göstermek istiyorum. Taraftarlar çok üzülecek olsa da, onlara röportajlar veya yayınlarım aracılığıyla anlatmak istiyorum.

 

Bu konuşma sadece emeklilikten daha fazla anlam ifade edecektir, çünkü profesyonel oyuncuların karşılaştığı ve halkın bilmediği bazı sorunları paylaştın. Bu röportaj sayesinde umarım bazı sorunlara ışık tutarız ve oyuncuların mücadelesine yardımcı oluruz. 

Doğru. Umarım işler daha iyi hale gelir. Bence hayranların da düşünecek çok şeyi olacak. İşte bu yüzden bu konuları konuşmalı mıyım diye düşünüyordum, çünkü diğer yandan hayranların üzüleceğinin de farkındaydım. Ancak, bu röportajda böyle şeyler hakkında konuştum çünkü… herkesin, profesyonellerin karşılaştığı sorunları ve bizlerin de birer insan olduğumuzu düşünmesini sağlayacağımı umuyorum.

 

Emekliliğin hakkında birçok kişi seninle iletişim kuracak. Yaşanacaklara hazır mısın?

Kesinlikle. İki aydır bunun hakkında çok düşündüm ve kafamda bununla nasıl başa çıkabileceğim konusunda birçok senaryo çizdim. İyi olacağımı biliyorum.

 

O zaman profesyonel bir oyuncu olarak, bu sana son kez sorulacak. Hayranlarına son kez ne söylemek istersin?

Son olarak, yıllar boyunca beni desteklemeye devam eden taraftarlarıma teşekkür etmek istiyorum. Her ne kadar kulağa çok samimi gelmese de, geldiğim noktaya sizlerin her biriniz sayesinde varabildiğime bütün kalbimle inanıyorum.

2016 yılında Worlds kazandıktan sonra bir röportajda, kendimi saatin tek bir dişlisi olarak gördüğümü belirtmiştim. Beni destekleyen diğer tüm dişliler hayranlarımın her biri, bu yüzden önümüzdeki günlerde desteğinize çok değer vermeye devam edeceğim.

Profesyonel bir oyuncu olan Wolf olarak geçirdiğim zaman sona ermesine rağmen, Lee Jae-wan olarak hayatım daha yeni başlıyor.

 

Görüşünü belirt

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Popüler Haberler

To Top